Grandma, No!

Je bent oma. Je hebt een takenlijst, een verrassingsoppas en geen idee wat er aan de hand is. Het is een gevaarlijke combinatie.

Kenmerken:

• Klusjes! Zoals het vuilnis buiten zetten. Of iets oproepen...

• 2D minigames die heel snel heel vreemd worden.

• Drie gebieden vol met dingen die je beter niet kunt aanraken.

• Een stel bizarre personages die al dan niet menselijk zijn.

• Wees een oma op het randje (van het begrijpen wat er gebeurt)

• Babysitten! Technisch gezien, ja. Gaat het goed? Nee.

In Oma, Nee! dwaal je door drie zandbakzones, raak je alles wat er maar op lijkt en probeer je de boel in beweging te houden, totdat ze ontploffen, wegrennen of in een broodje met gevoel veranderen. Elke “simpele” taak verandert in een belachelijke 2D-minigame, gevolgd door meer omzwervingen, meer bizarheden en meer personages die echt therapie nodig hebben.

Het vuilnis buiten zetten kan je naar een onverwachte plek leiden en eten koken kan meer heet dan lekker blijken te zijn. En net als het allemaal wat rustiger begint te worden, komt er BOEM - iets dat nog vreemder is.

Geen grote zoektochten. Geen emotionele boog (nou ja, misschien één). Gewoon rauwe, chaotische oma-energie.