Hunt: Showdown 1896 - La Luz Mala

To DLC zawiera jednego łowcę, dwie bronie i jedno narzędzie:

– Luz Mala (łowczyni)
– Del Ojo (Vetterli 71 Deadeye)
– Raíz Mala (pistolet łańcuchowy Conversion)
– Premio del Tonto (bomby gazowe)

Luz Mala   
Luz Mala, duch w poświacie, została ocalona przez błędne światła migoczące na równinach Patagonii. Gdy wszystko, co znała, zostało zniszczone, te same światła poprowadziły ją ku przeznaczeniu. Teraz jest przekleństwem tych, którzy dadzą się zwieść światłu.  

Raíz Mala  
Jałowe równiny, które ocaliły Luz Malę, gdy błądziła, żywiąc się jedynie korzeniami. Korzenie oplatające ten pistolet łańcuchowy Caldwell Conversion są przypomnieniem wybawienia w chwili potępienia.

Del Ojo
Im dalej Luz Mala szła na północ, tym trudniej było dostrzec światła w ciemności. Del Ojo – tak nazwała swój karabinek Vetterli 71 Karabiner Deadeye, który odebrała wraz z trofeami innemu łowcy kraczącemu mroczną ścieżką.

Premio del Tonto  
Kopiąc na obszarach, gdzie widywana jest Luz Mala, trzeba uważać na ujścia trującego gazu. Zawiera go też ta bomba gazowa, niosąca ze sobą szybką śmierć.  

Jeźdźcy i pasterze na pastwiskach Patagonii wiedzą, że nie należy podążać za Luz Mala – błędnym światłem, migocącym nocami. Mądrzejsi ostrzegają ciekawskich przed zbaczaniem ku roztańczonej poświacie. Głupcy dają się jednak zwieść opowieściom, że Luz Mala prowadzi do bogactwa i skarbów. Gdy podatnym na ułudę zdarzy się zboczyć, najszczęśliwsi z nich znajdują pod światłami stare kości i rozbite garnki. Na resztę czeka śmierć.

Błędne światła są najmocniejsze w dniach tęsknoty za dawno niewidzianym deszczem, gdy manierki świecą pustkami, a ziemia pęka i szuka tchu. Takiego dnia, lata temu, pewną dziewczynę wysłano po wodę. Zignorowała rady starszych i zboczyła ku światłom. Maszerowała aż do zmroku i dalej, aż się rozjaśniło. Całymi dniami błądziła po równinie, wysysając wilgoć z korzeni, dopóki pióropusz dymu nie skierował jej w stronę domu. U źródła dymu odnalazła tylko rzeź. Gdy pochowała rodzinę, na horyzoncie znów dojrzała światła i ruszyła w ich kierunku, w rozpaczy przemieszanej z nowo odkrytą pobożnością.

Farmerzy, którzy dopuścili się masakry, także znali legendy o Luz Mala, ale się ich nie obawiali. Byli przekonani, że to zaledwie rodzaj naturalnego odblasku i nic więcej. Z biegiem lat ich włosy szarzały, a oni na widok świateł nabierali coraz więcej niepokoju – jakby światła odwzajemniały ich spojrzenia. Z czasem niepokój rozrastał się i przeradzał w czyste przerażenie. Gdy tylko światła się pojawiały, ktoś z ich szeregów ginął. Farmerzy zaczęli dawać wiarę opowieściom, jakoby światła były duchami niespokojnych zmarłych. Niektórzy za nimi pędzili, wyzywając je do walki. Inni uciekali, a z odmętów zaciemnionej równiny na ich drogi spoglądały kolejne światła.

Dziewczyna spędziła zbyt wiele czasu jako duch w poświacie. Nie widziała już różnicy między samą sobą a Luz Mala. Choć dokonała swej zemsty, światła nadal ją prowadziły. Legenda o błędnych światłach niebawem się rozprzestrzeniła i w końcu groza Luz Mala miała zamigotać nawet nad rozlewiskiem.